Him

2007/May/31

หลังจากที่อารมณ์เย็นลงมาบ้างแล้ว
บางทีการนอนหลับ หลับไปเลย อาจจะช่วยอะไรเราได้ดี
การนอน ไม่ต้องรับรู้ ไม่ต้องใส่ใจอะไรทั้งนั้น
และตัวของเราก็อยู่ในโลกของความฝัน...
...ไม่ใช่โลกของความจริงที่แสนโหดร้าย
แต่ก็นั้นแหละ ยังไงซะเราก็ต้องตื่นมาเจอมันอยู่ดี((ถ้าไม่ตายไปซะก่อน))


ฉันได้เรียนรู้กับเหตุการณ์ที่ผ่านมาเมื่อขึ้นเยอะเหมือนกัน
อย่างน้อยมันก็ทำให้ฉันได้รู้ว่า...ฉัน-ก็มีมุมหนึ่งที่พร้อมจะระเบิดมาเมื่อไหร่ก็ได้
และมุมนั้นแหละ ที่ทำให้ฉันกลัว ... ฉันกำลังกลัวตัวเอง


หลายต่อหลายคนบอกให้ฉันปล่อยวาง
ฉันก็รู้ ทางออกเดียวที่จะทำให้ฉันหลุดพ้นก็คือ ต้องปล่อยวาง
ทนเจ็บซะบ้าง เพื่อให้ตัวเองพอมีความสุข พอมีเวลารักษาตัวเองจากความเหนื่อยล้า
ต้นเหตุก็มาจากตัวฉันอีกนั้นแหละ นิสัยและสันดานเดิมๆที่ไม่เคยแก้ได้
นั้นก็คือปฎิเสธคนอื่นไม่เป็น เลยทำให้ตัวเองต้องเป็นทุกข์อยู่อย่างนี้


ด้วยความดื้อรั้น และฑิฐิที่มีในตัว เลยทำให้ปล่อยวางไม่ได้
ฉัน...เมื่อเอ่ยปากว่าจะทำ ก็ต้องทำให้ได้
ฉัน...ไม่ยอมให้คนอื่นมาพูดได้หรอก ว่าฉันไม่มีความรับผิดชอบ
((แม้จะบ่นอยู่บ่อยๆๆ แต่สุดท้ายก็ต้องทำมันอยู่ดี))


ขอบใจหลายต่อหลายคนมากที่คอยปลอบในวันที่ฉันท้อ
ขอบใจพี่สาว ... ที่คอมมาเติมกำลังใจให้อยู่เรื่อยๆๆ
ขอบใจสายลมของฉัน...ที่คอยอยู่เป็นเพื่อนในวันที่ฉันมืดมน
ขอบใจไอ้เพื่อนสำหรับบทเพลงและรอยยิ้มที่มีให้ในวันที่เหนื่อยล้า


วันเวลา ที่เธอได้เข้ามา พรุ่งนี้ที่มีค่าพอจะฝ่า..ฟัน
วันที่ดี วันที่มีกัน ก็คงต้องมีสักวันที่จาก..ไกล เก็บวันเวลาเอาไว้

หยุดเถิดหนา หากเหนื่อยล้า หยุดมองหา มันไม่มีทางจะย้อนมา เวลาที่ไม่มีค่า
มีเรื่องราว ปวดร้าวข้างในใจ พอได้ยินเสียงของเธอก็หวั่น..ไหว แต่เธอเข้าใจบ้างไหม

หยุดเถิดหนา หากเหนื่อยล้า หยุดมองหา มันไม่มีทางจะหวนคืน
ตื่นจากฝัน ที่ทนฝืน หยุดมองหา มันไม่มีทางจะได้มา เวลาที่ไม่มีจริง

สิ่งที่ไม่มีทาง สิ่งเดียวเท่านั้นที่คอยหลอกหลอนคืนวันเหล่านั้น

สิ่งที่ไม่มีทาง

วันที่ดี วันที่มีกัน ก็คงต้องมีสักวันที่จาก..ไกล




2007/May/15




ในวันนี้ได้มีโอกาสกลับมาในที่ ที่คุ้นเคยอีกครั้ง
ความรู้สึกแตกต่างไปจากเดิมพอควร
ทุกอย่างดูเหมือนเดิม แต่ทว่ามันก็ต่างไป


ที่นี่ .... ฉันเคยรู้สึกอบอุ่นใจทุกครั้งที่เข้ามา
ครั้งหนึ่งฉันเคยอยากอยุ่ที่นี่ ฉันเคยรักทุกส่วนทุกมุมห้องของที่นี่
เมื่อก่อน ที่นี่เคยเต็มไปด้วยของ... ของที่เป็นของฉัน
นานมาแล้ว ที่นี่เคยมีคนที่ฉันรัก และเข้าใจฉันมากที่สุด


แม้ตอนนี้ ที่นี่... ฉันยังรู้สึกอบอุ่นอยู่ แต่มันก็มีความรู้สึกผิดเข้ามาด้วย
ครั้งนี้ ฉันอยู่ที่นี่ แต่ข้างในกลับอยากวิ่งออกไปข้างนอกซะให้ได้
ตอนนี้ที่นี่เต็มไปด้วยของ...ของเขาคนนั้น
แม้คนที่อยู่ในห้องนี้ จะเป็นคนที่ฉันรัก...
...แต่ความรักของฉันมันคงมีไม่มากพอเท่าใครบางคนที่อยู่ในห้องนี้อีกคน


ของเดิมๆๆ ที่ฉันเคยใช้ตอนนี้มันยังคงวางอยู่ที่เดิมของมัน
คอมตัวนี้ ยังคงทำหน้าที่บอกเล่าเรื่องราวของฉันเหมือนเมื่อครั้งก่อน
เหอๆๆ นั้นดิ ทุกอย่างยังคงเดิม รวมทั้งเจ้าของห้องด้วยดิ
ที่คงเส้นคงวากับความรู้สึกมาสม่ำเสมอ ((กับคำว่าเพื่อน))
และสุดท้ายก็คงมีแต่ฉันคนเดียวที่เปลี่ยนไป -*-



2007/Mar/28

...ถึงความอบอุ่นของฉัน...


สวัสดีจ๊ะ ความอบอุ่นของฉัน
นานแล้วซิเนอะ ที่ฉันไม่ได้บอกเล่าเรื่องเราให้เธอฟังเลย
อาจเพราะชีวิตประจำวันที่เปลี่ยนไป
เลยทำให้ฉันวุ่นๆกับสิ่งต่างๆที่เข้ามาในชีวิต


เธอรู้ไหม ฉันต้องทำงานวันละเกือบ 10 ชั่วโมงเลยน่ะ
ฉันต้องตื่นแต่เช้า ๕๕๕ เธอแปลกใจไหมล่ะ
แต่เธอต้องแปลกใจมากกว่าถ้าหากรู้ว่าฉันนอนก่อนเที่ยงคืนแทบทุกวัน
อะไรต่างๆสอนให้ฉันได้รู้ว่า ถ้าหากฉันไม่ปรับตัว
ฉันเองแหละที่ต้องเป็นคนรับผลนั้นคนเดียว


พักนี้งานที่มีค่อนข้างยุ่งพอควร
บางทีฉันก็มีท้อเหมือนกันแหละเธอ
ยิ่งงานที่ได้รับมอบหมายเป็นงานที่ยาก
...แต่ว่ายากเท่าไหร่ ฉันก็จะพยายามทำออกมาให้ดูที่สุด
เธอก็คอยเป็นกำลังใจให้ฉันด้วยน่ะจ๊ะ


อากาศที่เชียงใหม่ตอนนี้ค่อนข้างร้อน
ไม่รู้ว่าที่พะเยาจะร้อนมากกว่าที่นี่ไหม
แต่ก็นั้นแหละ ฉันวันๆก็เอาแต่อยู่ในออฟฟิต
เลยไม่ค่อยรู้เท่าไหร่นอกจากตอนกลับหอ


เพื่อนๆที่เรียนด้วยกันมาตอนนี้ก็แยกย้ายกันหมด
ว่าแล้วนึกถึงตอนที่พวกเราจะแยกย้ายกันมาเรียนเนอะ
ไม่รู้ว่าตอนนี้ไอ้พวกนั้นมันจะเรียนจบได้งานทำกันยัง
ฉันเองไม่ได้ติดต่อใครเลย ว่าแล้วก็คิดถึงพวกมันเหมือนกัน


เธอจากฉันไปกี่ปีแล้วน่ะ จะหกปีได้แล้วมั้งเนอะ
เธอลืมฉันไปหรือยังน่ะ เธอจะคิดถึงฉันบ้างไหมน๊อ
แม้ฉันจะไม่ค่อยได้คิดถึงเธอเท่าไหร่...
...แต่ฉันก็ไม่เคยลืมเธอเลย - ความอบอุ่นของฉัน


รอยยิ้มที่ดูอบอุ่นของเธอมันทำให้ฉันรู้สึกอบอุ่นใจทุกครั้งที่นึกถึงวัน
ฉันชอบแววตาคู่นั้นของเธอจัง
แววตาที่ดูเศร้าแต่ทว่าอบอุ่นทุกครั้งที่ฉันมองเข้าไปข้างใน
ทั้งหมดนี้แหละมั้งที่ทำให้ฉันรู้สึกดีทุกครั้งที่นึกถึงเธอ


กับอีกสามปีที่ฉันต้องพยายาม
อีกสามปีที่ฉันต้องฟันฝ่าเพื่อให้ได้มาซึ่งความฝัน
แม้จะนานและยาก ฉันก็จะสู้กับมัน...สู้อย่างที่ฉันเคยสู้
อย่างน้อยฉันก็มีเธอที่เป็นกำลังใจให้ฉันเสมอนี่เนอะ


มัวแต่บ่นเรื่องของตัวเอง ลืมถามเลยว่าเธอเป็นไงบ้าง
โลกที่เธออยู่สนุกไหม ???
เพื่อนของเธอดีกับเธอไหม???
จะมีใครชวนเธอพนันบอลบ้างไหมน๊า???
แล้วงี้เธอจะไปเมาส์กับใครล่ะเวลาเหงาๆๆ
คิดถึงตอนที่เราโทรคุยกัน ทำการบ้านผ่านโทรศัพท์จังเลยเนอะ


แม้เราจะไม่มีโอกาสที่จะได้พบกันอีก
แม้โลกของเธอกับฉันมันจะต่างกันมากมาย
แม้เราจะไม่สามารถมองเห็นและสัมผัสกันได้
...แต่ เรายังคิดถึงและมีกันในความทรงจำที่งดงามได้เสมอนี่เนอะ


คิดถึงเธอจังเลย - ความอบอุ่นของฉัน
คิดถึงฉันบ้างก็ได้น่ะ

จาก... ดวงตะวันของเธอไง


ปล. แม้เธอจะไม่ได้อ่าน แต่ฉันเชื่อว่าเธอสามารถรับรู้ได้

Ps.
- วิ่งวันเว้นวัน แล้วมันจะผอมกับเขาไหมนี่
- เอาคำว่า *9mil ขึ้นเอ็มกันเหอะ เพื่อเด็กที่ยากไร้
- 30 เอ็นทรี่แล้ววุ้ย
- เริ่มเบื่อกับตัวเลขยัง
- แต่ทำไมฉันคิดถึงคุณตัวเลขจังเลย ^^"
- ฟังเพลงนี้แล้วคิดถึงเม็ดทราย ฟังครั้งแรกเพราะยัยนี่แหละ

Z'trong Meyoung - เป่ามนต์